Israël - The Tourist Of Life

Nadat ik gewezen werd op het feit hoe toeristisch ik wel niet was in Israël (door een andere toerist, trouwens), schaamde ik me best wel een beetje. Niet teveel, natuurlijk. Maar op de een of andere manier is het ontzettend fout om toeristisch te doen. En door opmerkingen als ‘doe niet zo toeristisch’ word ik al snel overladen met een angstaanjagend soort schuldgevoel.

Iedereen roept maar hoe fantastisch ‘local experiences’ zijn. Ook al weten we allemaal dat 80% van de toeristen die dit roept hiermee die ene ‘local tourguide’ bedoelt. Geboekt bij een reisbureau uiteraard. Die local guide sluist je dan stiekem ook langs alle highlights die je eigenlijk heel graag wou zien, maar het hoogtepunt van zijn tour is natuurlijk dat ene hippe barretje waar gegarandeerd alleen locals komen.

Local experiences. Dat dus.

Met toeristisch zijn is eigenlijk helemaal niets mis. Immers, ben je ook gewoon een toerist. Lekker van genieten dus.

Maar waarom zo toeristisch in Israël Yvon?

Toegegeven: de Abraham experience klinkt als een enorm ‘local’ bedoeling. Semi-waar. Abraham is een hostel keten in Israël – met vestigingen in Tel Aviv, Nazareth en Jeruzalem. Ontzettend leuke hostels, daar niet van. Maar toen ik me bedacht dat ik nog een ‘waar ik verbleef in Israël’ artikel wou schrijven moest ik mezelf er even aan herinneren dat dat dan een wel erg eentonig artikel zou worden. Dan maar zo: de Abraham Experience. We geven er een naam aan. Lekker makkelijk.

Marketing technisch heeft dit hostel het volledig onder controle.

Ik en mijn zus begonnen onze 10-daagse reis namelijk zonder enig plan. Nul ideeën over hoe en wat. Wellicht wilden we naar Jordanië. Wellicht naar Palestina. Misschien alleen Jeruzalem. Het hoe en wat van onze reis lag een beetje van de situatie in het land af. En tot de verontrusting van onze ouders resulteerde dat in een reisje met alleen de eerste nacht geboekt.

Nacht 1 van de Abraham Experience in Tel Aviv dus. Vanuit daar zouden we wel zien. Moet zeggen dat het wel een enorm tof hostel was. Met een zak aan activiteiten hielden ze alle gasten mooi van de straat. Stranddagje? Geen probleem. Tour naar de Dode Zee? Natuurlijk mogelijk! Pubcrawl? Uiteraard – geen probleem. Busje naar het volgende hostel? Stap maar in.

En zo geschiede. Op onze eerste ‘echte’ dag besloten we aan te haken op de beachday in Tel Aviv, waarna de Pubcrawl en nog een extra nachtje snel volgde. Wegens de kater de volgende dag maar weer een nachtje bijgeboekt.

 

Toch echt tijd om te gaan daarna.

Het hostel raadde Nazareth aan. En hoe zouden we daar dan ook anders komen dan met een privé pendelbusje vanuit Tel Aviv die ons dan linearecta naar het hostel in Nazareth bracht. Goh, toeval. Vet handig ook; konden we meteen een kamer boeken. Het kon ook allemaal lekker op onze rekening; onze gegevens hadden ze inmiddels wel. Ook makkelijk.

Must say: dat het Abraham Hostel in Nazareth ook zeker wel het mooiste hostel is waar ik ooit heb geslapen. Niks mis mee. Met een grote binnentuin, dikke stenen muren, authentieke plafondschilderingen en hoge ramen in nog hogere hoge kamers. Ik kan amper uitleggen hoe gelukkig ik hier van werd. In de highlights van mijn Instagram staat een kleine video rondleiding. Ter info.

Vanuit Nazareth sloten we dan ook gelijk maar aan bij een tour richting de Golan Heights. Maar in die tourbus zaten ook nog toeristen afkomstig uit andere hotels. Niet helemaal Abraham dus. Foei.

Enfin, na een aantal super leuke dagen besteed te hebben in Tel Aviv en Nazareth hebben we onze laatste dagen gesleten in Jeruzalem. Een ontzettend fijne stad waar ik maar al te graag lang over door praat. Uiteraard werden we in Jeruzalem met onze grote hutkoffer vóór de deur van Abraham afgezet. ‘Welkom! Boek een tour voor morgen, alsjeblieft.’.

In Jeruzalem liepen we trouwens ook weer hartstikke veel hostel vriendjes uit Tel Aviv tegen het lijf. Ach, fijn die Abraham hostels – gelukkig zijn wij niet de enigste geweest die met pendelbus van hostel a naar hostel b werden getransporteerd. Een en al gezellig dus.

Toeristisch is het zeker.

Maar gemakkelijk ook. En soms is gemak ook een goede reden om een beslissing te maken. Want het blijft toch een beetje vakantie. Die Abraham Experience, trouwens, zou ik zo weer doen. Mocht ik ooit vrijwilligerswerk gaan willen doen in een hostel, dan is Abraham de eerste bij wie ik aanklop.

Israël - The Tourist Of Life

Uitzicht vanaf het hostel in Nazareth